هواهاى نفسانى ( يا قوانين بىاساسى ) است كه پيروى مىشود . با كتاب خدا مخالفت مىشود ، و براساس چنين احكام بدعت‌آميزى ، برخى به حكومت و ولايت غير دينى دست مىيازند . مقابله با بدعت بدعت از گناهانى است كه در حيات اجتماعى نمايان مىشود ، و جامعه را به انحراف و ضلالت و فساد مىكشاند . از اين روى همه‌ى مسلمانان به عنوان نهى از منكر بايد با بدعت‌گذاران برخورد كنند ، از سوى ديگر ، بدعت‌گذارى در دين كارى است كه جنبه‌ى علمى و تئوريك دارد ، بدين‌جهت علماى دين در مقابله با بدعت وظيفه‌ى ويژه و سنگينى دارند . اين دو مطلب در روايات مورد توجه و تأكيد قرار گرفته است . 1 - از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : « من أتى ذا بدعة فعظّمه فانّما يسعى في هدم الاسلام » « 1 » : هركسى بدعت‌گذارى را گرامى بدارد ، در از بين بردن اسلام كوشيده است . 2 - در حديث ديگرى از آن حضرت آمده است : « اذا رأيتم أهل الريب و البدع من بعدي فأظهروا البراءة منهم » « 2 » : هرگاه اهل شبهه و بدعت را ديديد ، از آنان تبرّى بجوييد .

--> ( 1 ) - اصول كافى ، ج 1 ؛ كتاب فضل العلم ، باب البدع ، حديث 3 . ( 2 ) - اصول كافى ، ج 2 / 278 ، باب مجالسة اهل المعاصي ، حديث 4 .